Krzyż słowiański

Artykuł opsiuje historię krzyża słowiańskiego i znaczenie jakie odgrywał wśród ludów słowiańskich.



Krzyż słowiański jest obecny od wielu wieków wśród cywilizacji słowiańskiej. Krzyż jest związany z siłami przyrody, ukazuje równowagę świata i zapewnia przychylność bogów. W źródłach historycznych ukazywano go jako krzyż w kształcie greckiej litery X, sześcio bądź ośmioramiennej formie wpisanej w okrąg (krzyż słoneczny). Krzyż słowiański często przedstawiany był również jako piktogram (Ręce Boga), oznaczający Boga Najwyższego. Ręce Boga obrazowo ukazywane są jako krzyż z pięcioma palcami utożsamiany z równowagą wszechświata. Jego ramiona skierowane są w cztery strony świata, co ma oznaczać całkowite panowanie Bogoświata.. Pomiędzy ramionami krzyża umieszczane są swarzyce – czyli łamane krzyże. Środkowe krzyże mają zagięte ramiona albo jedno albo dwa, co ma oznaczać dwoistość ognia niebiańskiego. Swarzyce o pojedynczych zagięciach symbolizują Swaroga, natomiast te o podwójnym zakończeniu Peruna (typowe dla zjawiska burzy). Same ręce Boga pozostające na zakończeniach krzyża można utożsamić z deszczem i chmurami kojarzonymi z gwałtownymi zjawiskami atmosferycznymi. Według innych historyków można to interpretować również jako promienie słoneczne. Obie te interpretacje są nierozłączne ze sobą, bowiem w każdej jest ziarenko prawdy. Całość ideogramu ukazuje Boga w dwóch płaszczyznach władczo – opiekuńczym i słoneczno – ognistym. Ręce Boga są czczone głównie przez Słowian zamieszkałych od wysp położonych na Bałtyku po naddnieprzańskie stepy.