Tahitańskie perły hodowlane

Perły te wywodzą się od pereł naturalnych, lepiej znane są pod nazwą czarne perły lub perły tahitańskie.





Sekretny skarb tworzący się w turkusowych wodach lagun wysp koralowych Polinezji Francuskiej na południowym Pacyfiku. Od niepamiętnych czasów posiadają reputację wyjątkowo cennych i rzadkich, stanowią często symbol królewskiej władzy i potęgi. Zewnętrzne, naturalne części pereł hodowlanych zbudowane są z koncentrycznych warstw substancji naturalnej, podobnej do rogu oraz węglanu wapnia. Jednak w przeciwieństwie do pereł naturalnych, wytworzenie warstwowych skupień masy perłowej jest rezultatem stymulowanych przez człowieka przemian metabolicznych wewnątrz organizmu żywych mięczaków, wokół sztucznie umieszczonego jądra. Dzisiejsze nowoczesne metody hodowli wyparły stare, mało efektywne i wyniszczające dla populacji perłopławów sposoby bezpośredniego pozyskiwania pereł przez nurków, chociaż dopiero od 1976 roku tamtejszy Departament Rybołówstwa oficjalnie zaangażował się w projekt ochrony populacji oraz tworzenia wydzielonych enklaw wewnątrz lagun.

Czarne perłopławy wód Polinezji Francuskiej żyją w symbiozie z koralowcami, na których się rozwijają. W określonym okresie roku produkują one ikrę, ulegającą następnie zapłodnieniu w wodach lagun. Tak wytworzone komórki młodych małży, nazywane przez hodowców spatem, transportowane przez wody morza są wyławiane przez sztuczne kolektory – ekrany zanurzone 3-5 m pod powierzchnią, na których się osadzają. Najbardziej sprzyjającym okresem są sezonowe załamania pogody oraz zmiany pór roku, np. początek lata, w tym rejonie przypadający na wczesny grudzień. Młode perły dorastają w takich warunkach przez około 3 lata, spędzając ten czas pod wodą. Hodowla podlega stałemu monitorowaniu, pielęgnacji i czyszczeniu. Po roku perłopławy są wyjmowane, po czym w zaczepach muszli nawierca się mały otwór. Wracają do wody na kolejny rok, by po tym okresie ponownie doświadczyć integracji człowieka w twórczy proces natury. Dopiero w tym momencie tak naprawdę rozpoczyna się właściwy proces hodowli. Perła powstaje w narządzie zwanym płaszczem – zewnętrzną otuliną ciała miękkiego, znajdującego się wewnątrz dwustronnej skorupy małża. Wydziela on substancję, z której tworzy się skorupa, na którą składają się liczne, bardzo cienkie, koncentrycznie ułożone warstwy węglanu wapnia. W pierwszej fazie z okazów pełniących rolę dawców oddziela się fragment nabłonka płaszcza, który następnie umieszcza się w ciele biorcy – specjalnie wyselekcjonowanych okazach będących w świetnej kondycji oraz posiadających dobrze rozwinięte narządy wewnętrzne. Ten najistotniejszy proces nazywany jest przeszczepem lub graftingiem. Wraz z fragmentem nabłonka, przy wykorzystaniu szczypiec oraz specjalnego statywu umieszcza się kulisty zalążek perły, z reguły 6-8 milimetrowej średnicy. Po zakończeniu delikatnego procesu graftingu małże wracają do wody, w której przebywają dalsze 18-24 miesiące. W tym czasie trwa również charakterystyczne dla pereł naturalnych, koncentryczne narastanie masy perłowej wokół zalążka. Okres ten jest krytyczny dla samych małż oraz hodowli, notuje się wtedy bowiem największą śmiertelność, głównie słabszych osobników. Po zakończeniu okresu wzrostu perły są wydobywane z wnętrza małż. Wstępne sortowanie pereł dokonuje się na sitach a następnie są pakowane. Handel perłami odbywa się za pośrednictwem sieci agentów i dystrybutorów, z siedzibami na wszystkich kontynentach. Dodatkowo trzy razy w roku (w marcu, czerwcu oraz październiku) organizowane są na Tahiti aukcje najciekawszych okazów, których wycena, przy uwzględnieniu tradycyjnych wyznaczników byłaby trudna, często ze szkodą dla ostatecznej ceny.